Relacje z rejsów

Cały czas planowałem sobie, że w drodze powrotnej pójdę na wycieczkę po zakładach Volkswagena. Dziś jest piątek i to już budziło wątpliwości, czy zdążę. W dni nie robocze wycieczek nie ma. Angielskojęzyczna jest o 14.30. Wypłynęliśmy z Braunschweigu wcześnie, żeby nie było problemu, ale po drodze jest śluza Sulfelt. Na szczęście przeszliśmy ją stosunkowo szybko. Po zacumowaniu pobiegłem do centrum Volkswagena i dowiedziałem się, że dziś już nie ma miejsc, w poniedziałek też nie ma, być może coś się znajdzie we wtorek. Na podstawie być może nie będziemy tu czekać. Ale nauka dla wszystkich. którzy chcieliby wziąć udział w takiej wycieczce. Trzeba rezerwować w internecie. Ja nie próbowałem, bo nie myślałem, że będą kłopoty. Wycieczka kosztuje 10,- euro i trwa 1 godz. Stoimy przy nabrzeżu bezpłatnie, a wieczorem pójdziemy na piwo.

A jeszcze a`propos śluzy. Dziś pierwszy raz spotkałem łódź z Polską banderą, właśnie jak wychodziła ze śluzy. Ze Szczecina, ale nie zdążyłem przeczytać nazwy, bo sam wpływałem do śluzy. Widziałem 3 osoby, dziewczyna opalała się na dziobie.

Płynąc z powrotem uzupełniamy to, czego nie zobaczyliśmy wcześniej. Katedra w Braunschweigu słynie z ogromnego siedmioramiennego świecznika. Budowla jest romańska, ale jedną nawę dobudowano później i zastosowano tu takie spiralne kolumny.

Galina zrobiła mi też takie zdjęcie z biesiadnikami. W braunschweigu sporo jest takich postaci w różnych sytuacjach. Nie wiem jaki mają związek z miastem.

W marinie pan z sąsiedniej łódki powiedział nam dzień dobry. Rodak pracujący w Volkswagenie w Wolksburgu spędza wolny czas podobnie jak my. Wracał z Minden.

Przypłynęliśmy do Braunschweigu, ale tym razem stoimy bezpłatnie, przy nabrzeżu, na skraju portu towarowego. Jest wyznaczone miejsce dla małych łodzi. Niestety bardzo tu kołysze, bo brzegi są umocnione i fale odbijają się. Myślę, że pod wieczór, gdy ustanie ruch, to się uspokoi.

Dziś nie ma za bardzo zdjęć do umieszczenia. Dwa zrobiłem na śluzie Artenden, jedno jak wpływamy, a drugie to Czesi stali z nami w marinie w Hanowerze, płyną do Lubeki. My stoimy tu przy nabrzeżu, więc za darmo.

Zdjęcia wykonano ze szczytu kopuły ratusza. Na samej górze trzy okienka , wyżej jedno, a pomiędzy balkonik. Wszystko jest dostępne za 4 euro, a jedzie się tam windą o krzywym szybie. Winda ma przejrzysty sufit i widać krzywe prowadnice.

Dach opery z tęczową flagą

A ten budynek mamy też w ujęciu z dołu

A to widok z kopuły na dziedziniec ratusza

Widok z kopuły na plac przed ratuszem

I wolny człowiek w wolnym kraju.

Po głębokiej analizie, uwzględnieniu faktu, że pewnie, gdy zakończy się obecny okres ciepła, to już nastaną pogody jesienne. Może to i będzie złota jesień, ale noce zimne oraz że dni stają się już krótkie podjęliśmy decyzję, że od jutra wracamy.

Dziś zwiedzaliśmy ogrody Herrenhauser Garten i wszystkie zdjęcia są ztamtąt.

To, wg przewodnika, najwyższa fontanna w Europie – leje na 82 m.

To rabatki specjalnie dla mojego znajomego. On nazywa je „kapustki”

Czuć wielkomiejską atmosferę. Kilka migawek z Hanoweru.

To opera w Hanowerze, a na operze wisi tęczowa flaga.

A przed operą w chodniku taka tablica. Faktycznie, pamiętam, że Hanower jest dla Poznania miastem partnerskim.

Taki jest ratusz w Hanowerze. Można wjechać na kopułę, ale akurat, jak byliśmy, coś tam się działo i była godzinna przerwa. Może jutro.

W środku miasta jest taka zabawka. Wyprofilowano wodospad na strumyku i można trenować surfing. Stoi kolejka chętnych.

Dotarliśmy do Hanoweru. Po drodze była śluza Anderten, uważana za obciążoną, że tam można czasem czekać. Trafiłem akurat, jak łodzie sportowe wpływały do śluzy za barką, więc wpłynąłem na końcu kolejki i po chwili byliśmy śluzowani. Dotąd na śluzach byliśmy podnoszeni, teraz opuszczano nas, co oznacz, że przekroczyliśmy dział wodny rzeki Laby i Wezery. Zrobiłem serię zdjęć. Nie ma wprawdzie z samej góry, gdy śluza była pełna, bo byłem zajęty cumowaniem, ale za to na zegarze widać upływ czasu.

Pisałem, że większość załóg barek to Polacy, natomiast nie spotkałem ani jednej łodzi sportowej po polską banderą. Były Norweskie, Duńskie, Szwajcarskie, dużo Holenderskich, Francuskich, Angielskich i oczywiście najwięcej Niemieckich. Polskich nie ma. Szkoda, że rodacy jeszcze nie posmakowali takiej turystyki, bo jest inna, trochę wymagająca, bardzo poznawcza daje satysfakcję i poszerza horyzonty.

W Hanowerze były kłopoty mariną. Ostatecznie bosman ( bardzo miły, po „ichniemu” hafenmeister ) upchnął nas przy burcie barki restauracji. W marinie dałem trochę pokaz manewrów, bo duży ruch i wiatr przeszkadzał, więc wszyscy wyleźli ze swoich jednostek popatrzeć komu przywali, ale nie przywaliłem nikomu. Tak, a`propo to mam ubezpieczenie OC. Na rok kosztuje około 1000,- zł.

Galina ma trochę trudności z wychodzeniem

Miało być do Peine, ale dziś pierwszy raz oszukały mnie mapy i przewodniki. W Peine nie było ani mariny, ani nabrzeża, przy którym można by przenocować. Płynąłem więc dalej i dopiero po 18 km znalazłem to miejsce. Bardzo ładna wioska, a nabrzeże, jak widać.

Po drodze oczywiście wypatrywałem go.

Poniżej można zobaczyć kuleczkę na lince do otwierania wrót, żeby wypłynąć z mariny. Pisałem o tym wczoraj.

Bardzo ładne, choć osobliwe miasto. Jego osobliwość polega na tym, że było mocno zniszczone w czasie wojny. Co się dało to odbudowali, czy wyremontowali, a na pustych miejscach po zbombardowanych domach pobudowali nowe bardzo nowoczesne architektonicznie. Na naszych zdjęciach są jednak głównie stare budynki.

Wieczorem robimy pranie. Zauważyłem taką prawidłowość. W marinach na terenie byłej NRD rzadko kiedy mają pralkę. Na terenie RFN zawsze, nawet w tych najmniejszych, klubowych. Ale jak się ma jeszcze w głowie, że po pralkę automatyczną trzeba było całą noc stać w kolejce, to człowiek ma hamulce, żeby teraz stawiać ją publicznie, gdzie mogą zepsuć.

Tutaj pranie kosztuje 0,50 euro ( znowu problem z monetami ) za pół godziny. Zależnie jaki długi program kto nastawi, tyle monet musi wrzucić . Automat do wrzucania monet tylko liczy czas i odcina prąd.